Autor: Leszek Mioduchowski
Dostaje listy z róznymi pytaniami. Z rególy odpowiadam zgodnie ze swoją wiedzą i moimi możliwościami czasowymi. Ponieważ poruszony temat jest ważny i jakoś rozpisałem się w odpowiedzi, postanowiłem to udostepnić szerszemu gronu (za zgodą zadającego pytanie)....
Pytanie:
Jakiś czas temu trafilem na Pańską stronę internetową poświeconą ćwiczeniom oczu. Ponieważ moja wada wzroku jest już dość duża (-2D), postanowiłem rozpocząć ćwiczenia. Nie ukrywam, że jestem ciekaw, czy ta metoda rzeczywiście działa.
Ale do rzeczy... Chciałem się dowiedzieć jaką funkcję pełni w tych ćwiczeniach oddychanie. Czy jest to tylko wyznacznik tempa, w którym oczy mają pracować, czy może coś więcej ? Jesli oddech jest ważny, to właściwie jak powinien wygladać ?
Odpowiedz:
Właśnie, oddech jest ważny w naszym życiu. Podobno decyduje on o długości naszego życia. Na (Dalekim) Wschodzie mówią, że na życie każdy dostaje określoną liczbę oddechów. Jeśli się oddycha szybko, skraca się swoje życie....
Ale konkretniej. Kiedy przychodzimy na świat pierwsze dwie rzeczy, które przy naszych narodzinach nas dosłownie uderzają 'po glowie', to (pełny) kontakt z grawitacją i oddech, czyli kontakt z powietrzem.
Dostajemy się do dwóch przestrzeni: pola grawitacyjnego Ziemi i do jej atmosfery, czyli przestrzeni powietrznej. W przygotowującym nas do tego 'spotkania' przygotowawczym okresie 9-ciu miesięcy nie kontaktujemy się bezpośrednio z grawitacją (bo jesteśmy zanurzeni w wodach płodowych, a tam działa prawo Archimedesa, które zmniejsza grawitacje). I oczywiscie również nie doświadczamy bezpośrednio powietrza. Te dwa spotkania są bardzo twarde w pierwszych minutach po narodzinach. I obie te przestrzenie (nasza obecność w nich) mają podstawowe znaczenie w calym dalszym naszym życiu. Od nich zaczynają się WSZYSTKIE nasze działania w naszym życiu, aż do naszego stąd odejścia. Jednak dość szybko świadomość tego kontaktu z tymi przestrzeniami schodzi ze 'sceny naszego teatru'. Zaczynamy odpowiadające im aspekty naszego życia obslugiwać odruchami i 'programami komputerowymi' zamiast pozostawać z nimi w pełnym kontakcie naszej świadomości. Nie chodzi o to, żeby one były elementami pierwszego planu w Sztuce (Dramacie) naszego Życia. Były nimi przez pierwsze lata naszej Tutaj obecności, ale pózniej, kiedy pojawią się inne rzeczy na Pierwszym Planie, niekoniecznie muszą być usuwane ze Sceny. Świadome ich przeżywanie jest ważne, bo zawsze (do końca) musimy pozostawać w kontakcie z grawitacją ziemską i zawsze musimy oddychać.
Stąd duża rola oddychania w ogóle, a również w ćwiczeniach oczu. Ponieważ nie zamierzamy przestawiać Oddechu na Pierwszy Plan na Scenie (...), to nie należy oddychając szczególnie wydlużać cykli oddechowych, ani ich poglębiać. Można o tym napisać więcej, ale tu wystarczy powiedzieć, żeby w trakcie tych ćwiczeń oddychać NORMALNIE. Tzn. dając Oddechowi pełną możliwość zaspokajania aktualnych potrzeb metabolizmu naszego ciała, ale nic więcej.
Zwykle jednak używamy Oddechu jeszcze w innym celu. Jest on źródlem początków większości naszych akcji w naszej 'przestrzeni społecznej'. Elementem tej naszej aktywności jest mowa i ten drugi rodzaj Oddechu jest jej podstawą. Żeby coś powiedzieć, trzeba wytworzyć dźwięk. Żeby być w stanie to zrobić, trzeba 'złapać' dużo powietrza i sprężyć go. I potem przepuścić go przez głośnie i uzyskany efekt (dźwięk) obrobić uzyskując zgloski, a potem jeszcze subtelniej te zgloski zmodyfikować, nasaczając bardziej subtelną energią - mentalną, i to bądzie właśnie mowa.
To jest ważne w naszym życiu, ale nie musimy ciągle tak oddychać, bo to zużywa o wiele wiecej energii niż oddech Normalny.
W tych ćwiczeniach oddychamy więc normalnie tzn. świadomie, z uwagą. Tego też trzeba się nauczyć, ale niech ta nauka nie bedzie nazywana ćwiczeniami oddechowymi. Zwykle takie ćwiczenia uczą 'poglębionego oddechu', a nam nie o to chodzi.
Podstawową sprawą przy zbliżaniu się do tematu 'Oddech', jest rozróżnienie tych dwóch rodzajów oddychania człowieka. I umiejętność nie nadużywania tego drugiego oddechu.
Warto dodaż, że to wlaśnie tym drugim oddechem zajmuje się Pranajama, ważna część praktyki Jogi. Jeśli się nie 'przetrawi' wyżej poruszonego tematu, można sobie narobić niezłych klopotów ćwicząc Pranajamę...
Leszek Mioduchowski
Od 1982 roku praktyka jogi wg.B.K.S.Iyengara. Nauczyciele: Sławomir Bubicz, Gabriella Giubilaro, Daniela Arin, Lois Steinberg i F. Birja. 5-ciokrotne wizyty w Instytucie Iyengara w Punie w Indiach. Praktyczne spotkania z innymi technikami rozwoju wewnętrznego i intensywnego oczyszczania (bez przerywania praktyki jogi): medytacje w szkołach buddyjskich therawady, mahajany, vadżrajany oraz szkół tradycji hinduistycznych - Brahmakumaris, Siddhajogi. Wieloletnia praktyka długich postów zupełnych. Certyfikaty nauczycielskie szkoły jogi Iyengara oraz kinezypsychoprofilaktyki. Joga w Lublinie - Leszek Mioduchowski
Skomentuj artykuł » Zobacz wszystkie komentarze »
Co sądzisz o: Pranajama w ćwiczeniach oczu?
Loading Poll...
Komentarze
Kiedy skoczek wzwyż będzie skakał spod poprzeczki (bez rozbiegu), to ważne jest przygotowanie ciała, technika skoku, maksymalne rozpoznanie tego miejsca skąd następuje wybicie się do lotu nad . poprzeczką... To wszystko jest ważne i praca w tych kierunkach na pewno da postęp w pokonywanych wysokościach.....
Ale przyjdzie ktoś, kto po zaliczeniu podobnych przygotowań ODEJDZIE od poprzeczki, cofnie się dość daleko. Zrobi to po to, aby sam skok, wybicie się - wykonać na bazie energii kinetycznej, z rozbiegu. Wówczas to cofnięcie się do tej sytuacji 'prze'-skoku, da efekt w postaci znacznie wyższego skoku nad poprzeczką, w porównaniu do sytuacji ześrodkowania się na samym odbiciu...To umiejętne cofnięcie się, 'przed'-skok, da możliwość bycia NAD...
I ten mechanizm nie dotyczy tylko pracy z oddechem. Dotyczy wszystkich naszych działań....
Kanał RSS z komentarzami do tego postu.