autor: Magdalena Chłosta
Joga to nie modna gimnastyka. Joga jest nauką, jest też jedna z klasycznych szkół filozofii indyjskiej. Historia jogi sięga prawdopodobnie 3000 lat p.n.e. Z uwagi na te fakty poważne praktykowanie, czy tym bardziej nauczanie jogi wymaga poszanowania jej tradycji i zrozumienia kontekstu. Nie jest to możliwe bez sięgnięcia do źródeł wiedzy na jej temat. Najważniejszym, a przy tym najbardziej najbardziej konkretnym dziełem na temat jogi klasycznej jest pochodzący z około drugiego wieku naszej ery traktat autorstwa Patańdżalego „Jogasutry”. Zawarte w nim 195 sutr, ujętych w czterech rozdziałach stanowi kompendium wiedzy o jodze. Jogasutry to klucz do jogi, który jest bardzo praktyczny. Formuła dzieła wskazuje na konieczność praktykowania, jako sposób zrozumienia filozofii jogi. Jogasutry w sposób czytelny i naukowy opisują metodę rozwoju osobistego w oparciu o system jogi mówiąc jak prowadzić własną praktykę by osiągnąć cel. Cel ten określa Patańdżali już w drugiej sutrze pierwszego rozdziału definiując joge jako „zatrzymanie poruszeń świadomości”, który to stan uznaje za niezbędny do osiągnięcia szczęścia. Pozostałe sutry stanowią w głównej mierze wskazówki do osiągnięcia tego stanu.
Patańdżali przedstawia nam również przeszkody, które praktykujący może napotkać na drodze do spokoju umysłu. Jest nimi pięć poruszeń świadomości. Definiując je autor określa przyczynę ich powstawania, czy tez negatywnego na nas oddziaływania, a następnie udziela wskazówek jak owe poruszenia świadomości zatrzymać. Praktyka jako środek dla osiągnięcia spokoju umysłu i wytyczne do niej opisane są w Jogasutrach w sposób jasny, czytelny i syntetyczny. Czytamy, że praktyka powinna być nieprzerwana, co sugeruje nam konieczność regularności, a także „kontynuowana ze szczerym oddaniem”, czyli radosna, wynikająca ze szczerej chęci, pasji. Taka praktyka prowadzi do dyscypliny, która jest niezbędna do osiągnięcia stanu bezpragnieniowości, który powinien cechować jogina.
W dalszych Jogasutrach autor sugeruje nam postawy, które wspomagają oczyszczanie umysłu. Praktykujący, który żyje zgodnie z nimi potrafi w sposób inteligentny budować relację z otaczającymi go ludzmi – okazuje życzliwość szczęśliwemu, czerpiąc z jego harmonii, spokoju i mądrości, współczuje cierpiącemu kierując się jednocześnie mądrością, wykazuje dobrą wolę w stosunku do osób prwych, a nieprawych traktuje z obojętnością, nie potępiając i nie osądzając ich postępowania. W ramach oczyszczania umysłu Patandżali zaleca żarliwą samodyscypline, samostudiowanie jako drogę do samopoznania i podporządkowanie się Bogu jako postawę pokory wobec świata.
Drugi rozdział Jogasutr poświęcony jest ośmiu etapom jogi, przez które musi przejść praktykujący, aby osiągnąć stan jogi. Przez ich kolejność Patańdżali wskazuje na konieczność przygotowania umysłu przez praktyki dyscypliny społecznej i indywidualnej (yama i niyama), wśród których zasada nie-krzywdzenia wydaje się być najistotniejsza. Na niej właśnie opierają się pozostałe zasady relacji z innymi i samym sobą. Jako kolejny element na ścieżce jogi opisuje autor Jogasutr asanę, która według niego powinna być przede wszystkim stabilna i wygodna, dzięki czemu prowadzi do uwolnienia ciała od napięcia przez nie forsowanie go. Jogasutry ,w bardzo dokładny sposób opisują nam model pracy z oddechem ( pranayama), dzieki której możemy wspomagać przepływ siły witalnej (prany) w ciele. Kolejna częścia jogi są techniki wycofania zmysłów (pratyahara), które polegaja na pracy z pojawiajacymi sie wrażeniami i przygotowywuja do dalszych etapów. Na szczycie drabiny jogi znajdują się praktyki koncentracyjno- medytacyjne (samyamy), do których zalicza się dharana (koncentracja), dhyana (medytacja) i samadhi. Patańdżali podaje nam szereg technik do stosowania w ramach powyższych praktyk.
W pozostałych dwóch rozdziałach czytamy o efektach płynących z praktykowania jogi (zdolnościach i mocach) oraz o osiągnięciu stanu wolności duszy.
W kulturze indyjskiej Patańdżali to symbol wszechstronnego mędrca, według legendy jest inkarnacją Adiseszy, zaś w sztuce przedstawiany jest jako pół-człowiek i pół-wąż. Jako autor Jogasutr jawi nam się on jako przewodnik na drodze jogi, doskonały bez względu na czas, szerokość geograficzną i to w jakim „nurcie” praktykujemy.
Magdalena Chłosta
jest nauczycielką jogi w podejściu vinyasa krama w Norwegii, uczennicą Macieja Wieloboba. Kontakt z autorką: Adres poczty elektronicznej jest chroniony przed robotami spamującymi. W przeglądarce musi być włączona obsługa JavaScript, żeby go zobaczyć.
Loading Poll...
