Sylwetki Wielkich Joginów
Święty Jan od Krzyża (hiszp. Juan de la Cruz, właśc. Juan de Yepes y Alvarez; 1542–1591) – hiszpański mistyk, karmelita i prezbiter, święty Kościoła katolickiego, doktor Kościoła, poeta. Bardziej Bóg pragnie od ciebie choćby najmniejszego stopnia czystości duszy, niż największych dzieł, jakich możesz dokonać.
Drzewo pielęgnowane i strzeżone troską swego właściciela przynosi mu owoce w spodziewanym czasie.
Kto nie kocha bliźniego, tym Bóg pogardza.
Kto działa z niedbałością, jest bliski upadku.
Kto gardzi modlitwą, gardzi wszelkim dobrem.
Lepsze jest opanowanie języka, niż post o chlebie i wodzie.
Lepiej jest cierpieć dla Boga, niż cudów dokonywać.
O, jakiegoż szczęścia będziemy doznawać na widok Trójcy Przenajświętszej.
Nie miej podejrzeń w stosunku do brata, abyś nie utracił czystości serca.
Nic nie umie, kto nie umie cierpieć dla Chrystusa.
Kto obciążony upada, z trudnością będzie mógł powstać ze swym ciężarem. Jeśli ślepy upada, nie podniesie się sam, a choćby się podniósł, pójdzie tam, gdzie nie należy.
Kto umrze dla wszystkiego, znajdzie życie we wszystkim.
Oddal się od zła, czyń dobrze i szukaj pokoju (Ps 33, 14).
Kto się skarży i szemrze, nie jest doskonałym, ani nawet dobrym chrześcijaninem.
Ten jest pokorny, kto się ukrywa we własnej nicości i zdaje się na Boga.
Ten jest łagodny, kto umie znosić bliźnich i siebie samego.
Jeżeli chcesz być doskonały, sprzedaj swą wolę, daj ją ubogim duchem i idź za Chrystusem w łagodności i pokorze aż na Kalwarię i do grobu.
Kto w sobie tylko ufność pokłada, gorszy jest niż szatan.
O Boże mój, któż Cię nie znajdzie według swej woli i pragnienia, gdy Cię szuka z czystą i pełną prostoty miłością? Wszak Ty sam ukazujesz się pierwszy i wychodzisz na spotkanie tych, którzy Cię szukają!
Zawsze Bóg odkrywał przed ludźmi skarby swej mądrości i ducha, lecz teraz, gdy zło więcej odsłania oblicze, On hojniej je odkrywa.
WPROWADZENIE
Na tak postawione podstawowe pytanie "Jak żyć?" w dzisiejszym świecie niewielu potrafi odpowiedzieć, każdy zadaje je sobie na swojej drodze życia bowiem każdy z nas ma swoją Górę Karmel do zdobycia. Jednak tak niewielu decyduje sie na zdobywanie samego jej szczytu. Droga na nią nie jest łatwa i wymaga od nas wyjątkowego heroizmu w osiąganiu upragnionego celu, tym bardziej, że celu ostatecznej naszej pielgrzymki nie możemy sie spodziewać tu na ziemi, nie mniej możemy odczuć powiew bożego wiatru czy tez Jego wspierającej obecności w kroczącym obłoku na niebie bądź stałej Jego obecności podobnej do obłoku nad Mount Shasta w Północnej Kalifornii, USA bądź Arunachali, Górze Rudego Płomienia, Wzgórzu ognia w Tiruvannamalai w stanie Tamil Nadu w Indiach, gdzie tak naprawdę rozpoczęła się moja osobista wędrówka Ducha. Taka tradycyjna hinduistyczna pielgrzymka piesza (w kierunku zgodnym z ruchem wskazówek zegara) dookoła Arunaćali nosi nazwę Giripradakszina. Arunachala, podobnie jak Brahmagiri i Mahabaleśwar ucieleśnia samego Śiwę. Istnieje wiele świętych miejsc i w różnych tradycjach każde z tych miejsc posiada swoją magiczną moc transformacji, pomagając nam odnaleźć właściwą ścieżkę do Boga. Warto w tym miejscu wspomnieć o Kailaśa, Kailash z ang. Mount Kailash, w dewanagari कैलाश पर्वत trl. Kailāśa Parvata, Góra Kailaśa, po tybetańsku Kang Rinpocze – góra w paśmie Gangdisê w Transhimalajach na Wyżynie Tybetańskiej, jej wierzchołek wznosi się na wysokość 6638 m. n.p.m. (wybitność: 1319 m). Leży aktualnie w Chinach, w zaanektowanym przez chińczyków Tybecie. W pobliżu położone są święte jeziora Manasarowar i Rakshastal. Góra Kailaśa ma kształt lingamu - symbolu Boga w tradycjach wedyjskich i śiwaickich.
U podnóża Kailaśa Parvata znajdują się źródła ważniejszych dłuższych rzek w Azji: Indusu i jego dopływu Satledź oraz Brahmaputry. Jest to święte miejsce dla wyznawców czterech religii: hinduizmu, buddyzmu, dżinizmu i bon. Hinduiści wierzą, że jest to siedziba boga Śiwa. Według jednej z popularniejszych wersji nauk duchowych Wschodu o ćakramach (czakramach) ziemi znajduje się tutaj ćakra absolutu - Sahasrara.
Nie odnotowano żadnej próby zdobycia góry Kailash. Alpiniści nie próbowali jej zdobyć przez szacunek dla wyznawców czczących ją religii. W 2001 władze chińskie udzieliły zezwolenia na wspinaczkę hiszpańskiemu alpiniście Jesue M. Novasowi, jednak po fali protestów środowisk wspinaczkowych i mediów, ten zrezygnował.
Dla każdego Chrześcijanina to właśnie Góra Tabor, która leżąc w Dolnej Galilei, we wschodnim krańcu Doliny Jezreel jest miejscem o którym każdy marzy, aby choć raz w życiu dotknąć czasu znanego wyłącznie z ewangelicznych opowieści . Góra Tabor Jest oddalona 17 km na zachód od Jeziora Galilejskiego. Jej szczyt wznosi się na wysokość 562 m n.p.m.. Jest to miejsce Przemienienia Jezusa Chrystusa i z tego powodu nazywana jest też Górą Przemienienia Pańskiego.
Jerozolima należy do najbardziej fascynujących miast na świecie. Największe miasto Izraela a zarazem prawna stolica państwa, leży wśród gór Judei, rozciągających się pomiędzy Morzem Śródziemnym a Morzem Martwym. Miasto posiada długowiekową historię i stanowi centralny punkt dla Judaizmu, Chrześcijaństwa i Islamu. Masada - to nazwa starożytnej twierdzy żydowskiej położonej na szczycie samotnego płaskowyżu na wschodnim skraju Pustyni Judejskiej nad Morzem Martwym w Izraelu. Dostęp do płaskiego szczytu w kształcie rombu jest trudny, a twierdzy bronią strome kilkusetmetrowe zbocza - do 410 metrów nad poziom Morza Martwego. Safad to miasto w Izraelu położone w Dystrykcie Północnym. Nazywane również: Tsfat (w Talmudzie), Safed, Zefat, Sefad. Jedno z czterech świętych miast Judaizmu obok Jerozolimy, Tyberiady i Hebronu. Stanowi także centrum żydowskiego mistycyzmu koncentrującego się wokół kabały. W Kirgistanie znajduje się Święta góra Sułajman-Too – Góra Salomona. Nabrała ona tak wielkiego znaczenia, że miasto nazywano również „Tronem Salomona”, a nawet „Drugą Mekką”. W języku farsi funkcjonowało pojęcie Bara-Kuch – „Piękna Góra’ lub „Samotna Góra”. Pierwsze pisemne wzmianki o Górze Sulejmana znajdują się zaś w źródłach chińskich z pierwszej połowy I tysiąclecia n. e.
Góra ma pięć szczytów sięgających od 1119 do 1175 m n. p. m. Każdy z obiektów w jej obrębie ma swoją nazwę, a nierzadko odrębną legendę. Znajdują się tam jaskinie, zabytki archeologiczne (petroglify) i miejsca kultu, w tym dwa meczety. Funkcja sanktuarium była tu obecna co najmniej od epoki brązu. Pielgrzymki na Górę Salomona wiążą się z wiarą w jej zbawienne właściwości w leczeniu bezpłodności i innych schorzeń. Wierzenia te są starsze niż islam i sięgają do tradycyjnego, animistycznego systemu religijnego dawnych Kirgizów.
Muzułmanie gromadzą się na górze Arafat podczas hadżdżu, pielgrzymując do świętego miasta Mekka w Arabii Saudyjskiej, którą przynajmniej raz w życiu ma obowiązek odbyć każdy wyznawca islamu. Ubrani w białe szaty pielgrzymi ściągają od świtu na Arafat, gdzie prorok Mahomet wygłosił ostatnie kazanie ponad 14 wieków temu. Muzułmanie wierzą, że w dzień hadżdżu otwierają się bramy niebios i są wysłuchiwane modlitwy wiernych. Z góry Arafat pielgrzymi udadzą się do odległej o kilkanaście kilometrów doliny Mina.
Wulkan i zarazem najwyższy szczyt Japonii (3776 m n.p.m.) to Góra Fudżi jap. 富士山 Fuji-san lub Fuji-no-yama – Leży na wyspie Honsiu, na południowy zachód od stolicy, Tokio. Charakterystyczna sylwetka wulkanu, którego szczyt jest pokryty śniegiem przez większą część roku, była i jest bardzo lubianym motywem w sztuce. Słynne pejzaże góry w postaci drzeworytów z serii pt.: "36 widoków góry Fudżi", są dziełem Hokusai'a Katsushiki.
Fudżi jest też świętą górą dla wyznawców shintō - jako żeńskie bóstwo Konohana-no-sakuyahime-no-mikoto. Zbudowano na niej trzy bramy torii i dwie świątynie. Do 1868 obowiązywał zakaz wstępu na górę dla kobiet.
Chiny południowo-zachodnie i Prowincja Siczuan Święta Góra buddystów Emei Shan. Miejsce magiczne z ciszą buddyjskich klasztorów zawieszonych między skałą a niebem. W pobliżu szczytu góry wzniesiono około siedemdziesięciu klasztorów buddyjskich, w większości pochodzących z czasów dynastii Ming i Qing. Do najważniejszych świątyń na Emei Shan zaliczają się: Baoguo Si (报国寺, Klasztor Proklamowania Państwa), Fuhu Si (伏虎寺, Klasztor Przyczajonego Tygrysa), Wannan Si (万年寺, Świątynia 10 000 lat) – najstarszy klasztor na Emei Shan (zrekonstruowany w IX wieku), poświęcony opiekunowi góry bodhisattwie Samantabhadrze (Puxian). Wewnątrz znajduje się jego 8,5-metrowy posąg ze stopu miedzi i brązu z końca XI wieku. Qingyin Ge (清音阁, Pawilon Nieskazitelnego Dźwięku), Jinding Si (金顶寺, Świątynia Złocistego Szczytu)
Kolejna Wielka Góra to Kilimandżaro – góra w Tanzanii leżąca przy pograniczu z Kenią. Jest najwyższą górą Afryki i jednym z najwyższych samotnych masywów. W jego skład wchodzą trzy szczyty będące pozostałością po trzech wulkanach. Jeszcze przed przybyciem Europejczyków wokół masywów wulkanicznych mieszkały liczne koczownicze plemiona. Kilimandżaro wśród nizin było czymś niezwykłym dla tamtejszych mieszkańców. Budziło wśród nich grozę do tego stopnia, że nazwali go Górą złych duchów. Niektóre plemiona (np. Masajowie) oddawały boską cześć Górze światłości. Wykorzystano tą boska górę do realizacji planu akcji książki oraz filmu animowanego Król Lew, gdzie całość wydarzeń rozgrywa się w scenerii Kilimandżaro. Film jest doskonałym nauczycielem wielkiej życiowej prawdy: hakuna matata – czyli nie martw się. Uciekanie przed przeszłością nie ma sensu, los nie oszczędza czasem przykrych zdarzeń, lecz od przyszłości nie można uciekać – należy uczyć się na doświadczeniach. Ostatecznie w życiu dobro zawsze zwycięża.
Wreszcie któż z nas nie marzy o dawnej mitycznej Lemurii, krainie ludzi serca i obfitości przypominającej opis bliblijnego raju przed upadkiem człowieka, marzymy i przenosimy się na niebiańskie planety duchowe wolne od wszelkiej nieprawości, wojen, konfliktów, gdzie ludzie dla siebie są zwyczajnie życzliwi bowiem każdy doskonale rozumie istotę swojej łączności z Bogiem i z całym stworzeniem. Wszyscy jesteśmy jednością TAT TVAM ASI तत् त्वम् असि ॐ तत्त्वमसि , stanowimy jedną wielką rodzinę na tej planecie naszej Matce Ziemi, która nas wychowała i zadbała o to by niczego nam nie brakowało. Niestety ludzka chciwość, zawiść i dążenie do bogactwa kosztem drugiego człowieka wprowadziło tak wiele nierówności społecznych, że dziś wszyscy doświadczamy głodu i cierpienia drugiego człowieka. Eksploatujemy naturalne surowce zanieczyszczając tym samym środowisko w którym żyjemy. Niszcząc tą ukochaną planetę Ziemię, naszą Matkę, niszczymy również człowieka. Niszcząc ten eko system w którym żyjemy będziemy za chwilę świadkami jak wymierają ukochane pszczoły, ich śmierć to anioł śmierci dla człowieka. Człowiek Atlantydy w swojej ślepocie, ignorancji i pędzie za nowoczesną technologią zupełnie się zatracił, a już kompletnie zatracił to co duchowe w człowieku niszcząc to co najcenniejsze posiadamy, czyli różne tradycje duchowe i dziedzictwo kulturowe. Ta cała polityka zagłady, wyniszczenia określonych grup ludności z powodu ich odmienności rasowej, religijnej lub narodowościowej obejmuje także świadomą likwidację dorobku kulturowego wspomnianych grup. Szczególnym przejawem eksterminacji był holocaust, a obecnie ta zagłada dosięga umiłowany lud Tybetu, dorobek ludzkiego dziedzictwa i spuścizny najgłębszych praktyk medytacyjnych prowadzących na wyżyny ducha.
- Arunachala
- Atlantyda
- Bon
- Brahmagiri
- Brahmaputra
- Buddyzm
- Ćakra Absolutu
- Czakramy Ziemi
- Doktor Kościoła
- Drzewo Życia
- Dżinizm
- Giripradakszina
- Góra Kailaśa
- Góra Karmel
- Góra Rudego Płomienia
- Hinduizm
- Jan Od Krzyża
- Kailaśa
- Kailāśa Parvata
- Kang Rinpocze
- Karmelita
- Lemuria
- Lingam
- Mahabaleśwar
- Manasarowar
- Mistyk
- Mount Kailash
- Mount Shasta
- Pielgrzymka
- Prezbiter
- Rakshastal
- Sahasrara
- Śiwa
- Święty
- Symbol Boga
- Tat Tvam Asi
- Tiruvannamalai
- Tradycje Śiwaickie
- Tradycje Wedyjskie
- Tybet
- तत् त्वम् असि
- तत्त्वमसि
- ॐ
Loading Poll...
