Termin synchroniczność został stworzony przez słynnego psychologa Carla Junga i oznacza stan, w którym wydarzenia dziejące się w świecie zewnętrznym i to, co rozgrywa się w głowie jakiegoś człowieka – uczucia, emocje – idealnie się ze sobą pokrywają. Oznacza to, że jakaś myśl rozgrywa się w głowie człowieka i zupełnie nieoczekiwanie to samo dzieje się w rzeczywistości, co sprawia, że niemalże natychmiast powstaje relacja pomiędzy jednym a drugim wydarzeniem, bo odbywają się one w sposób synchroniczny. Powstaje więc pytanie: czy to my kreujemy synchroniczność czy też powstaje ona w wyniku działania rozmaitych elementów tworzących takie wydarzenie?

W poprzednim artykule na temat synchroniczności nie pada jasna i do końca jednoznaczna odpowiedź co do źródła owej synchroniczności więc warto postawić kolejna tezę, że synchroniczność w życiu występuje, ale nie jest wyłączną kreacją naszych myśli, ale jest wynikiem naszej interakcji z Bogiem, to właśnie Źróðło/Wszechświat/Bóg/Jaźń odpowiada na nasze myśli  - zabawne jak wielu określeń musimy użyć, aby oddać ideę Miłości, która jest początkiem jak i końcem wszystkiego, jest alfą i omegą i kiedy odkryjesz tą prostą i oczywistą mądrość nie masz już nic innego do odkrycia, możesz się tylko bawić, tak jak się bawi ojciec z synem/córką lub matka z córką/synem. Tę synchronicznośc możemy odkryć w ciszy, ale nie tylko tej zewnętrznej, ale przede wszystkim tej wewnętrznej czyli w stanie wyciszenia myśli i koncentracji na jednym obiekcie medytacji.
Naukowiec jest tak zaabsorbowany swoją pracą naukową i odkrywczą, że nie myśli o niczym innym jak o swoim dziele.
W jodze możemy użyć wszystkich zręcznych technik i się dobrze przygotować do tej synchroniczności, jednak wszystko zależy wyłącznie od Źróðła/Wszechświata/Boga/Jaźni czy odpowie na to nasze przygotowanie.
Jesteś kreatorem rzeczywistości, ale też zostałeś zaproszony do tego, aby współtworzyć całe wszechświaty wchodząc w interakcję ze Wszechświatem, który jest Twoim domem. Kiedy odkryjesz tą podstawową swoją więź ze wszystkim, usuniesz ze swojego myślenia wszelki strach i uwolnisz się od manipulacji i dezinformacji.

Powyższy tekst jest częścią synchronicznych zdarzeń w naszej rzeczywistości i jest dobrym wprowadzeniem do kolejnego synchronicznego przekazu od Galaktycznej Federacji Światła!

 Termin synchroniczność został stworzony przez słynnego psychologa Carla Junga i oznacza stan, w którym wydarzenia dziejące się w świecie zewnętrznym i to, co rozgrywa się w głowie jakiegoś człowieka – uczucia, emocje – idealnie się ze sobą pokrywają. Oznacza to, że jakaś myśl rozgrywa się w głowie człowieka i zupełnie nieoczekiwanie to samo dzieje się w rzeczywistości, co sprawia, że niemalże natychmiast powstaje relacja pomiędzy jednym a drugim wydarzeniem, bo odbywają się one w sposób synchroniczny. Powstaje więc pytanie: czy to my kreujemy synchroniczność czy też powstaje ona w wyniku działania rozmaitych elementów tworzących takie wydarzenie?

Niestety satysfakcjonującej odpowiedzi na takie pytanie nie da się uzyskać, bo nie jesteśmy w stanie prześledzić źródła rozmaitych działań, jakie zachodzą we wszechświecie, a tym samym ich relacji z człowiekiem. Jednak bez wątpienie posiadamy umiejętność wpływania na powstanie wydarzeń nazywanych synchronicznymi. Można prześledzić taki proces na gruncie np. psychologii. Człowiek, rozwijając się w procesie ewolucji nabył umiejętność odgadywania zasad rządzących daną sytuacją lub miejscem w jakim się znalazł. Człowiek podglądając np. zwierzęta, dokonujące określonych czynności, starał się nie tylko zrozumieć w jaki sposób zwierzę ją wykonuje, ale przede wszystkim jak zrobić to lepiej i bardziej efektywnie od niego. Człowiek na podobnej zasadzie wyciągał wnioski z obserwacji środowiska, w którym przyszło mu żyć adoptując jedne zachowania a odrzucając inne. Dokonując takiego procesu myślowego człowiek doskonalił przede wszystkim swój naturalny superkomputer jaki znalazł sobie miejsce w jego głowie. Komputer ten nieustannie analizował strumień informacji jaki do niego docierał i filtrował go w sposób, który pozostawiał tylko te informacje, które mogłyby być dla człowieka użyteczne. Tak więc psychologicznie rzecz ujmując, widzimy w naszym środowisku naturalnym to, czego w nim poszukujemy. Dlatego w jakimś stopniu wydarzenia synchroniczne są nie do uniknięcia. Mózg nieustannie porównuje to, co obserwuje z tym, co chce znaleźć i co jakiś czas w świecie rzeczywistym natrafia na coś, co do tej pory istniało wyłącznie w procesie myślowym. Jest to oczywiście bardzo konserwatywne podejście do sposobu przetwarzania informacji przez mózg. 

   Czy internet stanie się nowoczesną bronią w walce z nieodwracalnym procesem starzenia się mózgu? Zanikanie połączeń między neuronami, mniejsza aktywność komórek nerwowych  wraz z wiekiem powoduje, że  coraz trudniej zapamiętujemy nowe informacje, a funkcje poznawcze mózgu są osłabione.

Zamiast rozwiązywać krzyżówki i łamigłówki, można ćwiczyć mózg... korzystając z internetu. Do takich wniosków doszli naukowcy z University of California w Los Angeles. Na pytanie, czy surfowanie w internecie może spełniać rolę codziennej gimnastyki mózgu – badacze mówią zdecydowane TAK.

Mózg zaczyna pracować sprawniejdzięki pobudzeniu rejonów kluczowych dla procesu uczenia się - ogłosili amerykańscy naukowcy.

 Hanuman

Jako syn Waju, boga wiatru, Hanuman posiadł tak znakomitą umiejętność latania, że mógł rywalizować z Garudą, mitycznym ptakiem-wierzchowcem Wisznu. Ma moc chwytania obłoków, wyrywania drzew, kruszenia skał i podnoszenia gór.
Neutralizuje wszystkie złe wpływy planetarne, a zwłaszcza wpływ Saturna (Ganeśa neutralizuje wpływ Marsa).
Opiekun zapaśników i walczących, jest przedstawiany z maczugą w ręce jako potężny zapaśnik z głową małpy.
Jego wizerunek widniał na fladze rydwanu Kriszny i Ardżuny gotujących się do wojny, gdyż gwarantuje zwycięstwo. Dziś jest patronem wszystkich sportowców.
Symbol idealnego ucznia, karny i oddany, słucha nauk mistrza, nie komentując, tylko ucząc się. Sam stał się mistrzem gramatyki i poetyki. Jego maczuga oznacza inteligencję kosmiczną służącą przetrwaniu.

Silny i nieśmiertelny, walczy z rakszasami, złośliwymi i niedobrymi duchami, które przeszkadzają sprawować rytuały i plączą ludzkie losy. Ich panem jest Rawana.

Pomagał Ramie odnaleźć Sitę, gdy została porwana na Sri Lankę i był głównym, obok Ramy, bohaterem wielkiej bitwy, w której Rawana i jego rakszasy zostały całkowicie rozbite. Po bitwie Rama chciał zapłacić Hanumanowi za usługę, ale ten odmówił, ciesząc się jednak, że został potraktowany jak dowódca małp, a nie jak sługa niewolnik, któremu nigdy się za usługi nie płaci. Odtąd służył Ramie bezgranicznie oddany i wierny.

  Dr Melvin Morse od ponad 15 lat bada fenomen doświadczenia śmierci tak u dzieci jak i u dorosłych. Z dziećmi – w przypadkach krytycznego zagrożenia życia – dr Morse pracował w szpitalu w Seattle i to właśnie tam uświadomił sobie, że doświadczenie śmierci jest zjawiskiem prawdziwym. Postanowił więc spróbować zrozumieć cały proces i udowodnić, że doświadczenie śmierci to nie są jakieś ostatnie przedśmiertne halucynacje czy rodzaj pożegnania z życiem, a wejście w odmienny stan świadomości.

Ponieważ nauka nie ma wystarczającej ilości narzędzi aby zbadać ten problem, dr Morse użył do tego celu zdalnego postrzegania, które nieoczekiwanie pozwalało dokładniej przyjrzeć się całemu procesowi. To wejrzenie poprzez zdalne postrzeganie było później analizowane z całą rzetelnością wiedzy medycznej. Badania z udziałem zdalnego postrzegania dr Morse rozpoczął 5 lat temu i uznaje, że umiejętność ta jest częścią procesu intuicji, którą z kolei uważa za rodzaj połączenia z Bogiem lub wszechwiedzącą, nieosobową, pozaprzestrzenną domeną akceptowaną przez ludzi, którzy nie chcą w ten proces mieszać religii. Podejście takie powoli i nie bez oporów staje się częścią współczesnej, naukowej wiedzy na temat człowieka. Dr Morse nie ma wątpliwości, że ludzki mózg jest ściśle połączony z wszechświatem nie tylko w sensie symbolicznym. W ostatnim numerze Scientific American opublikowano wyniki badań, wg których ptaki używają zdalnego postrzegania w procesie nawigacji, gdy migrując przemierzają tysiące kilometrów, bezbłędnie trafiając do miejsca przeznaczenia. Jeśli ptaki zdalnie postrzegają to umiejętność taką bezsprzecznie posiada także człowiek.